Als je een schenking doet of een schenking ontvangen hebt, is het logisch dat je je afvraagt hoe de Belastingdienst schenkingen controleert. Moet je altijd aangifte doen? En wat gebeurt er als een schenking niet is aangegeven? In dit artikel lees je hoe de Belastingdienst controleert, welke gegevens worden gebruikt en wanneer je schenkbelasting betalen moet.
Hoe controleert de Belastingdienst schenkingen?
De Belastingdienst controleert schenkingen door bankgegevens, aangiftes en veranderingen in vermogen met elkaar te vergelijken en bij opvallende verschillen een controle te starten. Ze zien niet elke schenking direct, maar beschikken over veel informatie.
Een controle ontstaat vaak door signalen zoals:
- Grote of extra schenking
- Onverklaarbare stijging van vermogen
- Onjuiste of ontbrekende aangifte
- Verschillen tussen aangiftes van verschillende personen
Je wordt daarnaast gecontroleerd door aangiftes met elkaar te vergelijken. Denk aan de aangifte inkomstenbelasting en eerdere aangifte schenkbelasting. Als je meer vermogen krijgt zonder duidelijke verklaring, kan de Belastingdienst aannemen dat er sprake is van een schenking.
Ook contant schenken is niet onzichtbaar. Grote stortingen of stijgingen van bezittingen kunnen leiden tot een controle.
Wat valt onder een schenking?
Fiscaal is een schenking alles wat je krijgt zonder echte tegenprestatie. Dat geldt niet alleen voor geld, maar ook voor andere vormen van overdracht.
Voorbeelden van een schenking zijn:
- Kwijtschelden van een lening
- Geld via bank of contant
- Goederen zoals een auto of aandelen
- Een woning of deel daarvan
- Een verkoop onder de marktwaarde
- Jaarlijkse bedragen over meerdere jaren
- Een papieren schenking, vastgelegd via notariële akte bij de notaris
Wanneer moet je een schenking aangeven?
Je moet aangifte doen als de schenking hoger is dan het bedrag dat je belastingvrij mag krijgen. Hoe hoog dat belastingvrije bedrag is, hangt af van de relatie tussen schenker en ontvanger, bijvoorbeeld of het om ouders, grootouders of kleinkinderen gaat.
Er zijn drie veelvoorkomende vrijstellingen:
- De jaarlijkse vrijstelling: een vast bedrag dat je elk jaar belastingvrij mag ontvangen
- De algemene vrijstelling: een lagere vrijstelling voor schenkingen van andere personen
- De eenmalige verhoogde vrijstelling: een hogere vrijstelling die je één keer mag gebruiken, bijvoorbeeld voor een (dure) studie
Krijg je meer dan deze vrijstelling? Dan is schenkbelasting verschuldigd. Je moet dit aangeven bij de Belastingdienst en de verschuldigde belasting betalen, meestal vóór 1 maart van het jaar na de schenking.
Wat doet de Belastingdienst na controle?
De Belastingdienst stuurt meestal eerst een brief. Blijkt dat een schenking niet is aangegeven, dan kan de Belastingdienst:
- Navorderen
- Schenkbelasting betalen afdwingen
- Belastingrente rekenen
- Een boete opleggen
De gevolgen kunnen flink zijn. Tijdig aangeven voorkomt problemen en helpt belasting besparen binnen de wet.
Veelgestelde vragen
Hoe weet de Belastingdienst van een schenking?
Via bankgegevens, aangiftes en vergelijking van vermogen. Onlogische groei kan aanleiding zijn voor controle.
Wie betaalt de schenkbelasting?
In principe betaalt de ontvanger de schenkbelasting, maar soms geldt dat de schenker betaalt. Dit moet dan duidelijk zijn vastgelegd, bijvoorbeeld in een overeenkomst of notariële akte. Het maakt deel uit van de regels rondom schenken.
Hoe groot is de kans op controle bij een schenking?
Bij grote schenkingen of niet aangegeven bedragen is die kans groter. De Belastingdienst controleert risicogestuurd.
Hoeveel schenkbelasting betaal ik?
Dat belasting hangt af van de hoogte van de schenking, de relatie en de vrijstellingen. Zoek dit altijd per jaar waarin je schenkt op.
Mag ik contant geld schenken?
Ja, maar ook dan geldt: boven de vrijstelling moet het worden aangegeven en kan de fiscus het later alsnog controleren.
